Ο Προφήτης Ηλίας


Στις 20 Ιουλίου εορτάζουμε όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, την εις ουρανούς πυρφόρο ανάβαση του Αγίου ενδόξου Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, και όχι τη μνήμη του, διότι ο Προφήτης Ηλίας δεν έχει γνωρίσει το θάνατο και γι΄αυτό παρέστη, ως εκπρόσωπος των ζώντων, στη Μεταμόρφωση του Κυρίου στο όρος Θαβώρ και αναμένεται να εμφανιστεί και να ελέγξει τον Αντίχριστο, μαζί με τον Προφήτη Ενώχ, πριν από τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και Θεού Ημών Ιησού Χριστού, όπως τα ιερά κείμενα μας διδάσκουν, τόσο ο Προφήτης Μαλαχίας, όσο και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος στην Αποκάλυψη.
Επομένως, ο Προφήτης Ηλίας ζει ακόμη μέχρι και σήμερα, άγνωστο που και πως, ίσως και να κινείται ανάμεσά μας και να μην τον βλέπουμε με τους αισθητούς οφθαλμούς μας και είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία άνθρωπος πάνω στη γη, έχοντας ξεπεράσει τα έτη του Αβραάμ, του Λώτ, του Νώε, ακόμα και τα χρόνια του Μαθουσάλα. Ο Προφήτης Ηλίας κοντεύει ηλικιακά περί τα 3000 έτη.
Γεννήθηκε και ήκμασε περίπου 900 έτη, πριν τη Γέννηση του Χριστού και προφήτευσε 25 έτη, μεταξύ 921-896 π.Χ. Κατάγεται από τη φυλή του Ααρών, και η πόλις στην οποία γεννήθηκε ονομάζεται Θέσβη, και ήταν στην κοιλάδα του Γαλαάδ, πέραν του Ιορδάνη ποταμού. Γι΄αυτό το λόγο και ονομάστηκε Θεσβίτης. Ο πατέρας του Προφήτη ήταν ιερεύς κι ονομαζόταν Σαβώκ και είδε οπτασία κατά τη γέννησή του, ότι λευκοφόροι άνδρες τον ονόμαζαν Ηλία, όπερ σημαίνει Θεός ή Θείος, (η λέξη παράγεται εκ του Ηλί, που στα εβραϊκά σημαίνει Θεός), και τον σπαργάνωσαν με πυρ, και πυρ του έδιναν ως τροφή. Τη φράση αυτή, την ενθυμούμαστε και από τη Σταύρωση του Χριστού, όταν ο Κύριος πάνω στο Σταυρό, λίγες μόνο στιγμές προτού παραδώσει το πνεύμα του, έκραξε με μεγάλη φωνή. «Ηλί, Ηλί, λαμά σαβαχθανί» και μερικοί νόμιζαν ότι φωνάζει τον Προφήτη Ηλία. Η οπτασία αυτή του πατέρα του έμελλε να καταδείξει σαφέστατα το προφητικό χάρισμα του μεγάλου και αγίου αυτού άνδρα, που ανέστησε μέχρι και το νεκρό παιδί της χήρας, κάτι τρομερό για την εποχή εκείνη, κατέβασε με την πίστη του και τη θερμότητα της προσευχής του φωτιά από τον ουρανό και κατέκαυσε τα είδωλα του Βαάλ, έκλεισε τους ουρανούς επί τριάμισι έτη να μην βρέχει, και μετά προσευχόμενος έβρεξε ευεργετικά για τους ανθρώπους και τα κτήνη, και γενικά έκανε πολλά θαύματα. Ο Ηλίας ήταν μεγάλος Προφήτης του Ισραήλ, του λαού δηλαδή του Θεού, γιατί όταν στα ιερά κείμενα διαβάζουμε λ.χ. τη φράση «άκουε Ισραήλ», σημαίνει τον πιστό λαό του Θεού, και όχι το κράτος σήμερα του Ισραήλ. Ο ένδοξος Ηλίας, η κρηπίς των Προφητών, όπως και το Απολυτίκιό του τονίζει, υπήρξε αναντίρρητα ένας ένσαρκος Άγγελος πάνω στη γη κατά τη βιωτή και την πολιτεία του, και είναι ακόμα, και ο δεύτερος Πρόδρομος της παρουσίας του Χριστού, που θα σημάνει τη Δευτέρα του παρουσία, όπως ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ετοίμασε την οδό για την πρώτη παρουσία του Χριστού, του Υιού και Λόγου του Θεού, στη γη.
Τα χρόνια του ασεβούς βασιλιά Αχαάβ, που έζησε ο Προφήτης Ηλίας, ήταν χρόνια ειδωλολατρικά, και έμεινε ο μόνος Προφήτης πάνω στη γη, για να δοξολογεί ακατάπαυστα το όνομα του μόνου αληθινού Θεού. Είχε μάλιστα τέτοιο ζήλο, που θανάτωσε και όλους τους ιερείς του Βάαλ, χωρίς να δείξει έλεος, γι΄αυτό και η γυναίκα του Αχαάβ Ιεζάβελ, ζητούσε να τον σκοτώσει. Ο ατρόμητος Προφήτης Ηλίας, τρεφόμενος από ένα κοράκι, που δεν φοβήθηκε τίποτε στον κόσμο, εξ αιτίας του υπέρτατου ζήλου του προς το Θεό, λιποψύχησε και φοβήθηκε τόσο πολύ μια γυναίκα, την Ιεζάβελ, ώστε έφυγε με τα πόδια μέσα στην καυτή έρημο από το Κάρμηλο όρος, και έφτασε μέχρι το όρος Χωρήβ στη χερσόνησο του Σινά, πεζοπορώντας συνεχώς επί 40 μέρες, και κρύφτηκε εκεί σε σπήλαιο. Όπως αναφέρει σ΄ένα λόγο του Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, η Ιεζάβελ έκανε τον Προφήτη φυγάδα και δραπέτη, κατ΄οικονομία Θεού, για να τον νουθετήσει, όταν κάνει κάτι παράδοξο, να μην το επιγράφει ότι είναι δικό του έργο, αλλά έργο με του Θεού την δύναμη. Έτσι, όταν απομακρύνθηκε η χάρη του Θεού από τον μεγάλο Προφήτη ελέγχθηκε η ανθρώπινη φύση. Αυτό πρέπει να γίνεται μάθημα και σ΄εμάς τους κατ΄ευφημισμό Χριστιανούς, και να προσπαθούμε να ζούμε ενάρετα και γενικά στη ζωή μας να ελκύουμε τη Θεία Χάρη, διά των Αγίων Μυστηρίων της Εκκλησίας μας, και όχι να αφήνουμε το Πανάγιο Πνεύμα έξω της θύρας της ψυχής μας, πέρα και μακριά από τη ζωή μας. 
Παρουσία του αγαπημένου μαθητή του Προφήτη Ελισαίου, στον οποίο άφησε τη μηλωτή του, ο Προφήτης κοντά στον Ιορδάνη ποταμό ανηρπάγη εις τον ουρανό, μέσα σε πύρινο άρμα. Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει ότι ο Προφήτης Ηλίας δεν ανελήφθη, όπως ο Κύριος, εις τον ουρανό, αλλά άφησε ο Θεός να φανεί ότι ανελήφθη και ζει κάτω εις την γη με το φθαρτό του σώμα, χιλιάδες χρόνια τώρα. Ο Θεός που τον έτρεφε με το κοράκι τότε, στέλνοντάς του άρτο το πρωί και κρέας το βράδυ (νερό έπινε από τον κοντινό χείμαρρο), τον τρέφει και σήμερα με τον Άγγελό του, μέχρι τη συντέλεια του κόσμου.
Αυτά που δεν χωράει η λογική και το ανθρώπινο μυαλό, τα ερμηνεύουμε με την πίστη μας στον αληθινό Θεό, που κάνει άπειρα θαύματα, και νικά, ο αιώνιος Κυβερνήτης του κόσμου, τους νόμους της φύσης.
Ας προσευχόμαστε, παρακαλούντες τον Προφήτη Ηλία, που έχει θερμό ζήλο προς το Θεό και εισακούεται η προσευχή του, που μας βλέπει και δεν τον βλέπουμε, που ζει και κινείται ανάμεσά μας και δεν τον συναντάμε, να δίνει και σε εμάς ανάλογο μέτρο ζήλου, πίστεως και προσευχής προς το Θεό και ψυχοσωτήρια αιτήματα.

Γεώργιος Γαλανόπουλος
Αναγνώστης – Δικηγόρος επ' Άρειου Πάγου
Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly